جهت رهاسازی ماهیان انگشت قد در استخرها،
ابتدا این بچه ماهیان درون تشت هایی مورد شمارش قرار گرفته و عمل
رها سازی آنها بطور دقیق و بمیزان مشخص انجام می
گیرد. ابتدا ماهیان فیتوفاگ وارد استخر می شوند زیرا از سایرین
حساس ترند. در
ادامه بترتیب آمور ، بیگ هد و در انتها کپور را
وارد استخرها می کنند زیرا کپور از بقیه مقاوم تر است.
در این
مجموعه برای هر فاز یک شناسنامه تهیه می شود که در آن تعداد بچه ماهیان شمارش شده که
وارد استخر شده اند
و دیگر اطلاعات مربوط به آن فاز از جمله
مساحت استخرها و زمان کشت بچه ماهیان ثبت خواهد شد.
1- ماهی فیتوفاگ: به این ماهی در محل قزل گفته می شود و بطور کلی از فیتو پلانکتون ها تغذیه می کند . ماهی سیلور
بعنوان گونه اصلی پرورش محسوب می شود. غذای
آن باید از طریق کودهای آلی و معدنی و غنی سازی آب تامین شود.
2- ماهی آمور: این ماهی از گیاهان آلی تغذیه می کند، همچنین بوسیله غذای دستی شامل شبدر و یونجه نیز تغذیه می شود.
یونجه ها بصورت نیمه آسیاب شده درون استخر ریخته می شوند. آمور از جوهای کاشته شده در استخر و نی های کناره
استخر هم تغذیه می کند. بچه های آمور فقط از برگ های گیاهان تغذیه کرده ولی با بزرگ شدن آنها از ساقه آن نیز تغذیه
می کند.
3- ماهی سرگنده: این ماهی کلاً زئو پلانکتون خوار است و تولید آن تقریباً رایگان می باشد چون غذای آن (زئوپلانکتون)
بمیزان زیاد در استخر موجود بوده و رقیب غذایی ندارد، بنابراین در پایان دوره ودر زمان صید، از سایرین بسیار بزرگتر
می باشد.
4- ماهی کپور معمولی: در
هنگام رهاسازی بچه ماهیان در استخر، ازکپور در آخرین مرحله استفاده می شود. این
ماهی همه
چیز خوار بوده و بیشتر بر روی بستر و از موجودات کفزی تغذیه می کند؛ گاهاً نیز به سطح آب آمده و با آمور هم غذا می شود
ضریب تبدیل کپور معمولی حدود
5/3 می باشد ولی اگر آمور با آن هم غذا شود ، ضریب تبدیل آن به 5/4 هم خواهد رسید.
